Indian Van Adelrik:
Speurhond bij de Dienst Levende Have van de Nederlandse Politie

Vrijdag 23 februari 2001 hadden wij de mogelijkheid om bij " DIENST LEVENDE HAVE POLITIE " te Nunspeet een dag mee te lopen om te zien hoe men daar honden traint tot speurhond. Het contact was gelegd n.a.v. het feit dat een fokprodukt van ons, Indian van Adelrik, daar in opleiding is.

Voor ons zou het interessant zijn om te zien hoe men daar met de honden bezig is; het verschil te zien tussen praktijk- en sportspeuren en tevens andere aspecten van het speuren te zien zoals de zgn "Geuridentificatieproef" .

Het oefenen van de honden bij deze dienst, de resultaten en het verwachtingspatroon, zijn duidelijk anders dan hetgeen wij binnen de VDH doen. Binnen de sport wil men zoveel mogelijk punten halen op een evenement. In de praktijk wordt verwacht dat de hond een dader "vind" of op z'n minst het spoor volgt.

Binnen de sport wordt verwacht dat de hond met de neus zo dicht mogelijk aan de grond speurt. In de praktijk blijkt echter dat de hond de neus bijna niet aan de grond heeft, maar op enkele centimeters boven de grond. Dit weerhoudt de hond er niet van om een spoor te kunnen volgen. Een ander groot verschil is dat binnen de sport een hoek "perfect" genomen moet worden. In de praktijk MAG de hond een hoek "overlopen" als daarna de geur maar weer opgenomen wordt.

De snelheid van speuren kan ook verschillen. Hierbij valt het op dat, ondanks de hoge snelheid, een hond over een fantastisch reukvermogen beschikt om toch het spoor te volgen. De plaats van oefenen is ook totaal verschillend. Waar men binnen de sport op weilanden en akkers speurt,is het praktijkspeuren, uiteraard, in alledaagse situaties zoals de stad, bossen etc.

Op 23 februari werd geoefend in een bos. Het begin van het spoor werd gemarkeerd door het verdekt neerleggen van een voorwerp. Vanaf die plek werd op een normale pas door het bos, over de paden en wegen een spoor uitgelopen. Onderweg werden voorwerpen verdekt neergelegd die de hond moest verwijzen. Het verwijzen van zo'n voorwerp mag door het oppakken, maar de hond mag NOOIT op een voorwerp knagen. Dit om beschadiging te voorkomen en de gevonden voorwerpen in orginele staat te behouden.
Na het uitleggen wordt een bepaalde tijd, afhankelijk van de vorderingen en trainingschema, gewacht alvorens de hond het spoor moet zoeken.

Interessant was om te zien dat er geoefend werd in een bos waar constant mensen, andere honden en dieren zoals paarden, auto's, brommers en fietsers over het uitgelegde spoor bewogen.

Het uitleggen van het spoor gebeurt "normaal" oftewel gewoon lopen. Er wordt geen vast patroon aangehouden tijdens het uitleggen. Ook is het zo dat alle ondergrond gebruikt/benut wordt om over te lopen. Zo liep het spoor over gras, door struiken, over paden en asfalt.

Voor het uitlopen van het spoor wordt de hond naar het beginpunt gebracht waar deze direkt een voorwerp moet verwijzen. De hond krijgt genoeg gelegenheid om geur op te nemen. Daarna wordt het spoor uitgelopen waarbij de snelheid totaal niets uit maakt. Onderweg zal de hond voorwerpen moeten verwijzen. Heel interessant was om te zien dat op een gegeven moment een voorwerp niet meer op de plaats lag waar de spoorlegger het neer gelegd had. Hoogstwaarschijnlijk was er per ongeluk tegenaan getrapt of was het weggesprongen bij het overrijden door een fiets. Toch bleef de hond heel geconcentreerd op de plek doorzoeken en vond uiteindelijk ook het voorwerp.

De beloning voor het vinden van de voorwerpen is een roestvrij stalen buisje . Dit krijgt de hond nadat deze het gevonden voorwerp heeft afgegeven. Het belonen met zo'n buisje en het werken ermee komt steeds terug in de opleiding van de honden. Er zit niets in het buisje en dient als speelgoed. Ook het einde van het spoor wordt beloond met het buisje.

Zoals boven al gemeld is dit speuren totaal anders dan het speuren binnen de hondensport zoals wij die beoefenen. Voor beide gevallen geldt wel dat het fantastisch is om te zien wat een hond kan als het om geur gaat. Het was een indrukwekkende ervaring waarbij tevens op een eerlijke wijze van gedachten gewisseld werd tussen "VDH-mensen" en praktijkmensen. Uiteindelijk blijft het doel wel hetzelfde nl. een spoor zo goed mogelijk volgen waarbij in de sport 100 punten te verdienen zijn en in de praktijk het vinden van een vermoedelijke dader.

Na een rondleiding kregen wij ook nog een demonstratie van " DE GEURENIDENTIFICATIEPROEF " of te wel " speurhond menselijke geur met identieficatietaak ".

NB. Indian is inmiddels opgeleid tot lijkenspeurhond. In deze "functie" is hij al meerdere keren ingezet. Het meest bekend is de zaak van de verdwijning van een Baarns echtpaar die jaren na de gepleegde feiten vermoord terug werden gevonden op hun kinderboerderij.
Tevens wordt Indian opgeleid tot speurhond op het water.